Admiraliteitsgebouw - Londen
de oorlog met Frankrijk heeft een dood punt bereikt
Franse royalisten willen de monarchie in ere herstellen
Kom binnen, kapitein Pellew.
Sorry dat ik u zo laat opdraven. - Het is geen moeite, heer.
Kapitein Pellew, mag ik u voorstellen: generaal de baron de Charette.
Opperbevelhebber van het leger van koning Lodewijk in ballingschap.
De generaal gaat Frankrijk binnenvallen en wij gaan hem helpen.
Als we het Kanaal zijn overgestoken...
zullen we een volksleger vormen en naar Parijs marcheren...
om zijne katholieke majesteit wederom de troon te laten bestijgen.
Hoeveel mensen verwacht u bijeen te kunnen brengen in dit leger?
Binnen 'n paar dagen heb ik er 10.000 misschien 20.000 onder de wapenen.
Naarmate we vorderen, zal dat aantal toenemen.
Twijfel nooit aan de loyaliteit van het volk.
Maar men is toch al eerder tegen de rebellenregering ten strijde getrokken.
Zeker, vele malen. - Zonder enig succes.
Kapitein Pellew...
ik leef al 5 jaar in ballingschap terwijl verraders m'n land verwoesten.
Maar nu keert het Franse adeldom naar huis terug.
En deze keer, als m'n landgenoten vechten...
zullen wij, hun rechtmatige leiders, hen voorgaan in de strijd.
Mag ik aannemen dat we uw steun hebben in deze grote onderneming?
Zeker, baron. U kunt rekenen op de volledige steun van kapitein Pellew.
De koning van Brittannië heeft u zijn woord gegeven.
Hoe zie ik er uit? - Het is een enorme verbetering, Sir.
Voor het kostuum met toebehoren...
kom ik op een totaal van 11 pond en 9 shilling.
Misschien pinsbek in plaats van zilver voor de gespen?
Dan komt het totaal op...
Laten we zeggen precies 11 pond. - Prima, Mr. Collins.
De baron is een boegbeeld voor hen die Lodewijk trouw gebleven zijn.
Zijn naam zal Noord-Frankrijk spoedig doen ontvlammen.
De royalisten hebben alleen de resten van een verslagen leger.
Het is een laatste poging. - Zeker, en een wanhopige.
Er staat ook veel op het spel.
Het overzetten van de generaal en z'n troepen...
zou de twist met Frankrijk kunnen beëindigen.
Dat is toch een kleine moeite voor een plekje in de geschiedenisboeken?
Maar als de expeditie faalt, kan dat velen het leven kosten.
Dat gebeurt ook als de oorlog voortduurt.
Als die voorbij is, kunnen we rustig de verliezen op een rij zetten.
Uit de weg.
Excellentie... - Zeg op, man.
De bevelen. - Nou?
Ze zijn verdwenen, heer. - De duivel hale hen.
Excellentie?
Hij bracht een kopie van Charette's plan naar de voorzitter.
Stel dat het in verkeerde handen valt. - Maar we weten niet of dat zo is.
Wellicht liggen ze in de Theems en zijn de dieven al dronken.
En als dat niet zo is, Sir? - De regering heeft beslist.
Zo vaak veranderen zij niet van gedachten.
Moet generaal Charette dit weten? - Laten we hem niet lastig vallen.
Wat hier gebeurd is, zal onder ons blijven. Heeft u dat begrepen?
Maar daar het niet bevorderlijk zou zijn...
als koning Lodewijk dacht dat we hen zonder hulp overgezet hebben...
zult u op uw post blijven nadat de generaal aan land is gegaan.
In het ergste geval kunt u hem dan helpen ontsnappen.
Zoals u wenst, Sir.
Goed dan. U weet wat u te doen staat, kapitein Pellew.
U kunt gaan.
Mr. Hornblower. - Sir?
Treuzel niet zo. We gaan zo snel mogelijk terug naar Plymouth.
Welkom aan boord, Sir. Is uw bezoek goed verlopen?
Bevredigend, Mr. Bracegirdle.
Sein de schepen Dumbarton, Sophia en Catherine...
en laat hun kapiteins hierheen komen.
Mr. Hornblower, laat het kader over 20 minuten naar mijn hut komen.
Wat hangt er in de lucht, Mr. Hornblower?
Ik weet niet meer dan u, Mr. Bracegirdle.
We zullen er vanzelf wel achter komen.
Trouwens, er zit een moddervlekje op uw jasje, geloof ik.
U bent echt een kersverse luitenant. Dat u dat nog lang moge blijven.
Heren, de kapitein wil alle officieren spreken in z'n hut.
Wat is dit? Heren, we hebben blijkbaar een vreemdeling in ons midden.
Ach welnee, ik vergis mij. Het is luitenant Hornblower.
Geheel in het nieuw gestoken.
Smetteloos. Recht uit de winkel. - Inderdaad, tweede luitenant.
Blijkbaar is Mr. Hornblower de maatstaf waaraan we ons nu moeten meten.
Zo kan het wel weer, Mr. Bowles.
Hé, pas een beetje op.
Wat zouden we gaan doen? - Rustig hier blijven.
Dat is niks voor onze kapitein.
Jammer, ik heb wel zin in nog een maand vers voedsel.
Misschien gaan we wel naar Brits-Indië. Palmbomen, zonneschijn.
Tropische ziektes.
Of we gaan de Italianen aanpakken.
Die geven we er zo van langs. De rest van de vloot kan dan wel hier blijven.
Je hebt wat overgeslagen, stoere.
Waar? - Achter je.
Waar dan?
Heren, zoals u weet heb ik net een bespreking gehad met admiraal Hood.
Samen met de schepen Dumbarton, Catherine en Sophia...
zullen we ene generaal Charette en z'n Franse royalistische troepen...
samen met Britse infanterietroepen naar de Franse kust brengen.
Een invasie dus, Sir. - Niet met slechts vier schepen, Sir.
Waar gaat het dan om, Sir? - Er woedt een oorlog, Sir.
In tijd van oorlog volgen we een bevel zonder aarzelen op.
Ik begrijp dat dit plan op u wellicht enigszins luchthartig overkomt.
Maar de generaal wil een leger vormen...
teneinde koning Lodewijk in Parijs de troon te laten bestijgen.
Dan zou de oorlog ten einde zijn. - Dat is de bedoeling.
Waar gaat de generaal aan land? - Dat zeg ik pas zodra we uitvaren.
Anders zouden de Fransen er wind van kunnen krijgen.
Haast u met het inladen van de troepen en hun voorraden. Dank u, heren.
Misschien toasten we binnenkort op de overwinning.
Ja, Mr. Hornblower. Dat is tenminste wel het plan.
Styles, laad die balen zo snel mogelijk in.
Wat doen die Fransen hier, verdomme?
Wat vind je ervan, Horatio?
Ze komen op mij wat wanordelijk over.
Ik zou het een janboel willen noemen.
Daar komen de Britten.
Bataljon, halt.
Majoor Edrington, 95e infanterie.
Iemand zou ons naar de Indefatigable begeleiden.
Hornblower en Kennedy, Sir. Ik zal er zelf op toezien.
Uitstekend. - Uw mannen zien er fraai uit.
Te fraai om te vechten. - Meent u?
Hoe capabeler de officier hoe ordentelijker de troepen.
Bataljon... - Bij de landmacht tenminste.
Rechtsomkeert.
Vuile Fransen.
Wat zegt hij? - Dat het een grote dag is.
Ze gaan hun vaderland bevrijden.
Samen zullen we vechten en misschien sneuvelen.
Voor de allergrootste zaak.
Ieder van ons...
zal herinnerd worden als een man die bereid was te sterven...
voor Frankrijk. - Op de overwinning. Leve de koning.
Gedisciplineerd zijn ze niet, maar enthousiast wel.
Majoor, ik zal zorgen dat uw bagage aan boord komt van de Indefatigable.
Goed. Overigens kunt u me beter aanspreken met 'heer', lijkt me.
Ik ben namelijk de graaf van Edrington.
Zie je, als je naast je uniform ook je aanstelling had kunnen kopen...
kon je zo in het leger.
Luitenant Hornblower van de...
Ik beheers de Engelse taal voldoende om deze opdracht te kunnen voltooien.
Kolonel de markies de Moncoutant.
Ik mag uw mannen aan boord brengen.
Goed. Mijn mannen zijn klaar.
Ik kijk erg uit naar onze reis. Ik heb de zeelucht altijd op prijs gesteld.
Pas op, dat is mijn persoonlijke bagage. Niet laten vallen. Idioten.
Is dat van u, Sir? - Zeker, Mr. Hornblower. Dat is van mij.
Geweer schouderen.
Alles is aan boord, Sir. - Heel goed, Mr. Hornblower.
Geef het konvooi het teken.
Klaar om het anker te lichten. - Zeker, Sir.
Klaar om het anker te lichten. Beman de kaapstander.
Quiberon.
Dit is niet van jou. - Niet van jou.
Niet stelen. Als je steelt, hakken we meteen je poten eraf.
Is dat begrepen? - Wat is er aan de hand?
Deze ellendeling wou een kip van de officiers stelen, Sir.
De strop voor wie steelt. - Ik ken de wet, Matthews.
Jij krijgt de strop, Fransoosje. - Maar deze man mag niet hangen.
Heeft iemand hun de regels eigenlijk wel uitgelegd?
Niet echt, Sir.
Gaat u maar. - Laat hem los.
Laat u hem gaan? - Dit zijn onze gasten.
Je dient hen derhalve vriendelijk en beleefd te bejegenen.
Vriendelijk doen tegen een Fransoos? Dat is de vijand, Sir.
Dit zijn de goede Fransozen. - Het blijven Fransozen.
De enige goede Fransoos is een dode.
Dit gaat nog slecht aflopen, Mr. Hornblower.
Ja, zo is het wel weer genoeg. Ga maar weer aan het werk.
Zet die kip terug, Styles.
Maar, Sir... - Styles.
Binnen.
We koersen naar het noorden. Rustige wind.
Kan ik u even spreken?
Wat vinden ze van hun reisgenoten?
Zoals verwacht gedragen ze zich wantrouwig, maar niet ongepast.
Wantrouwig? In welke zin?
Gisteren nog was elke Fransman een vijand, nu zijn dit bondgenoten.
U heeft hen gezegd dat ze hen dienen te steunen?
Dat heb ik hen duidelijk gemaakt. - Goed zo.
En u zelf?
Wat vindt u van de generaal en zijn plan?
Ik vind hem moedig, Sir. - Moedig?
Is dat alles?
Ik ken hem, noch zijn plan. Wie ben ik om dan te oordelen, Sir?
Dat is een zeer tactvol antwoord.
Er wordt ook gespeculeerd over onze bestemming, Sir.
We gaan naar de kust van Bretagne. Wat zegt u daarvan?
Wilt u een gokje wagen?
Dan zou ik denken aan de baai van Quiberon, Sir.
Zou u dat doen? En waarom dan wel?
Het is de ideale plek om aan land te gaan. Het is de logische keuze.
Dan heeft u juist gedacht.
Laat ons bidden dat de republikeinen uw logica niet delen, Mr. Hornblower.
Anders kan de baai van Quiberon wel eens niet zo veilig blijken te zijn.
We moeten voorkomen dat ze hun artillerie hier...
onze kant op sturen en dat ze via Muzillac naar Quiberon trekken hier.
Dus kolonel Moncoutant...
zal met een groep mensen de brug bij Muzillac in handen nemen.
Hij is de markies van Muzillac.
Hij is de heer van dat dorp, dus hij kent de regio erg goed.
U zult wel blij zijn, kolonel. De mensen zullen u vast verwelkomen.
De meesten wel, Mr. Bracegirdle.
Sommigen zien me minder graag komen maar ik zal hen erg graag ontmoeten.
Hij heeft infanterietroepen nodig...
om de brug te verdedigen of te vernietigen.
Majoor Edrington? - Dat kunnen mijn mannen wel aan, Sir.
Ik protesteer. Die eer zou mijn mannen ten deel moeten vallen.
Maar uw mannen hebben al lang niet meer gevochten...
Trekt u hun slagvaardigheid in twijfel?
Ik wijs alleen op hun gebrek aan... - Ja, dus. Dat kan ik niet accepteren.
Heren, we zijn toch allemaal bondgenoten?
Het gaat erom dat de operatie slaagt.
Hij heeft gelijk.
We moeten de koning weer op de troon zetten.
Zoals u wenst, kolonel.
Mag ik voorstellen dat een van mijn mensen als contactpersoon optreedt?
U lijkt de situatie goed te doorzien.
Meldt u zich als vrijwilliger?
We nemen 2 kanonnen mee en kruit om de brug op te blazen.
Hoe groot is de brug, Sir? - Net iets groter dan de rivier breed is.
Laat maar zitten. Neem 10 vaten extra mee voor de zekerheid.
Sorry Sir, maar waarom gebruiken de Fransen hun eigen kanonnen niet?
Is het je niet opgevallen dat ze die niet hebben?
Dan moeten ze de onze maar nemen, Sir.
Gisteren wou je die man ophangen en nu wil je ze onze kanonnen geven.
Heel vrijgevig. Vind je nu ineens dat de Fransen wel deugen?
Hebben uw mannen geen zin om met ons mee aan wal te gaan?
Integendeel, ze zijn erg enthousiast. - Dat doet me deugd.
Met hun hulp hoop ik m'n huis zoveel mogelijk terug te brengen...
in z'n oude, fraaie staat. - Ze zullen hun uiterste best doen.
Ik geloof dat u niet erg bekend bent met mijn land, Mr. Hornblower.
U kunt zich niet voorstellen waartoe die republikeinen in staat zijn.
Ze bezoedelen en bevuilen alles wat ze op hun pad tegenkomen.
Ik hoop dat uw angst ongegrond zal blijken.
U kent die mensen niet. Het zijn barbaren.
Maar de orde zal hersteld worden. Daar kunt u op rekenen.
Het strand waar ze aan land gaan is in zicht.
Goed, Mr. Bowles. Alle hens, zeil minderen.
Het strand is in zicht. Bereid hen voor op ontscheping.
U gaat naar een ander land. De vijand zit overal.
Pas goed op.
Neem niet aan dat een situatie veilig is tot u zeker weet dat dat zo is.
Ik zal er aan denken. - Goed.
Ik hoop dat u uw tact niet verliest. - Dat zal ik niet doen, Sir.
U kunt gaan.
U bent bezorgd over z'n veiligheid, kapitein.
Dat gaat op voor al m'n mannen.
Maar met name voor de luitenant, hé?
Hij is een van m'n beste officieren en ondanks z'n jeugdige leeftijd...
Ik raak hem niet graag kwijt.
Laat me u in dat geval verzekeren...
dat ik denk dat Frankrijk in een paar dagen achter ons zal staan.
Dan zal uw jonge luitenant z'n kleinkinderen kunnen vertellen...
hoe hij heeft meegeholpen de vlag van koning Lodewijk in ere te herstellen.
Hij zal wederom wapperen boven de gewijde grond van Frankrijk.
Verkenners, aantreden.
Hoe voelt het om weer hier te zijn, Archie?
Gelukkig zijn we gewapend. We moeten nog vervoer regelen voor de kanonnen.
Ik zal het de kolonel vragen.
Hij zorgt alleen voor die machine. Straks komt dat nog als enige aan.
Staan uw mannen paraat? - Op de kanonnen na.
Als die van ons zijn laat ik ze geselen.
Het zijn Franse troepen, geloof ik.
Dat zat erin. Waarvoor zijn ze hier? - Bent u er klaar voor, heren?
Mijn mannen wel. - U bedoelt?
Er is vervoer nodig voor de kanonnen. - Dat is al geregeld.
Zodra u klaar bent, kunnen we gaan. Muzillac wacht op ons, heren.
Dit stinkt, zeg. Ze hadden het toch wel even...
Niet zo klagen, Styles.
Wees blij dat je die kanonnen niet hoeft te dragen.
Ik ben bevorderd tot bevelhebber van 'n mestkar. Dat is pas carrière maken.
Wij zijn de hoogste Britse officieren. Zullen we daarom samen oprukken?
Kom, tenzij u liever op die kar rijdt.
Nu snap ik waarom u bij de marine zit.
Alles is aan land. De boten zijn terug.
Laat alle schepen de zeilen hijsen.
Zet koers naar Quiberon, Mr. Bowles.
We gaan de generaal en z'n troepenmacht aan land zetten.
Wat is de koers? - West ten noorden, Sir.
Met deze wind zijn we er zo. De goden zijn met ons.
Misschien wel.
We gaan straks zo dicht mogelijk bij de kust liggen.
Na het ontschepen blijven we daar.
Daar blijven? Ik dacht... - De andere schepen keren terug...
maar wij... Wij blijven daar.
Dat is het doel van onze expeditie.
Kunt u hem bezet houden? - Dat moet.
Anders moeten we hem vernietigen. De generaal rekent op ons.
Nou, in dat geval...
Majoor, 2, 5 km stroomopwaarts voorbij het dorp ligt een voorde.
Daar kunt u straks uw mannen stationeren.
Als we dat maar aan kunnen.
Plaats de kanonnen zo dat we de zuidkant bestrijken.
Als ik terugkom uit het dorp plaatsen we de kruitvaten.
Je hebt het gehoord.
De baai van Quiberon. - Prima, Mr. Bracegirdle.
Breng ons naar de kust en ga daar liggen.
Nu zullen mijn mensen me gaan verwelkomen.
Voorwaarts.
Kapitein, de Catherine heeft ons zojuist doorgeseind...
dat ze klaar is voor ontscheping.
Prima, Mr. Bracegirdle. Tref de voorbereidingen.
Generaal, ik zou het op prijs stellen als u een van m'n officiers meenam.
Die kan dan steeds verslag uitbrengen. - Pardon?
De admiraal wil dat we hier blijven tot zeker is dat de missie goed verloopt.
Maar waarom? - We moeten als wijkplaats fungeren.
Voor het geval er iets mis mocht gaan. - Prima, Sir Edward.
Ik dank u voor uw oprechtheid.
Maar ik verzeker u dat hij u dan alleen goed nieuws zal brengen.
Ik hoop het, Sir.
Ik hoop het echt.
Ik ben teruggekeerd.
Kom naar binnen.
Fauré? Pierre Fauré? Wat doet u hier?
Ik ben de burgemeester. - De burgemeester?
Hij zegt dat hij de burgemeester is.
U handelt in textiel en ondergoed. - Die tijden zijn voorbij, monsieur.
En op het gezag van... - Jij hebt geen gezag.
Ik ben de markies. Doe dat belachelijke ding af.
Het spijt me, monsieur... - Het spijt je?
Laat de mensen naar buiten komen om me te verwelkomen.
Komt u, heren?
Arresteer hen.
U heeft het recht niet. Ze hebben niks gedaan.
Had u wel het recht om mijn huis te verwoesten?
Dit huis is gevorderd voor het volk. - Stilte.
Waar is de rest van m'n schilderijen en m'n kunstcollectie?
Meneer de markies... - Waar?
Die dingen hadden geen praktisch nut.
We hebben alles gebruikt als brandhout.
Verbrand?
Haal die vlaggen weg. - Nee, het spijt me.
Haal ze weg.
Geef me je pistool. - Maar...
Geef me je pistool. - Nee monsieur, alstublieft...
Het is een kind. Hij begrijpt dit niet. - Dan zal ik hem dat eens leren.
Nee, alstublieft. - U heeft 't dorp al in handen, kolonel.
Waarom zou u kruit verspillen aan een kind? Alles is goed.
Ik ben de markies. U dient mij te gehoorzamen.
Leve de koning.
Haal die kinderen weg hier, juffrouw. - Dank u, meneer.
De welkomstceremonie is voorbij, lijkt me.
Schiereiland van Quiberon de royalisten marcheren landinwaarts
Ziet u, Mr. Bowles. De mensen zijn blij ons te zien.
Ik had wel wat meer tegenstand verwacht.
Die republikeinen durven niet te vechten.
Goed zo, een stukje nog.
Dit is het vierde vat al dat we plaatsen.
Dat is wel genoeg voor een brug als deze.
Voor de zekerheid plaatsen we er hier nog twee.
Pardon, Sir.
De vijand komt van die kant en als we hem opblazen zitten wij aan die kant.
Hoe komen we dan terug bij 't strand? - Niet.
We houden de brug bezet. - Tussen al die Franse kikkers?
Styles... - Sorry, Sir.
Hier zitten meer dan alleen kikkers.
Ga aan je werk.
Ik ga kijken hoe het bij majoor Edrington gaat. Neem jij 't bevel over?
Ja, natuurlijk.
Matthews heeft wel gelijk. Als we de brug opblazen, zijn we afgesneden.
Ik weet het.
Sneuvelen in andermans oorlog.
Laat een paar mensen op de uitkijk gaan staan.
Heel goed, heer.
Gaat alles goed hier, heer? - Goed?
Kijk eens om u heen. Als hier artillerie oversteekt, kan m'n moeder ze nog aan.
Misschien sturen ze ook infanterie. - Ja.
Maar ik vrees dat ze dit zullen negeren en zich op de brug zullen richten.
En als... - U twijfelt aan ons?
Ik twijfel niet aan uw mannen, maar wel aan de Franse troepen bij de brug.
Maar de generaal... - Die is niet hier.
Moncoutant voert hier het bevel.
We hebben net gezien dat hij zeker geen soldaat is, ook al is hij kolonel.
Onderschat je vijand niet. Overschat je bondgenoot niet.
Vooral als die alleen aan zichzelf denkt.
We gaan rapport uitbrengen. Kijken wat hij uitvoert.
Hier kunnen we ons kamp opslaan.
Dan kunnen de mannen uitrusten. Morgen nemen we Quiberon in.
We gaan.
Dit beest heeft een roer nodig. - Laat hem zien wie de baas is.
Dat weet hij al lang.
Een guillotine schijnt even beteugelend te werken als een leger van 5000 man.
Om dit dorp in bedwang te houden heb je geen 5000 man nodig.
Een paar man is genoeg.
Jullie weten wat jullie te doen staat.
Wat wilt u?
Blijf daar.
Kom snel hier.
Snel.
U had ik net nodig, heren.
Ik hoop dat ik bij het diner vanavond op uw gezelschap kan rekenen.
Bij het diner? - We kijken ernaar uit, kolonel.
Prima, zullen we zeggen om 8 uur?
Kom, onze mannen wachten op ons. We kunnen hier niks doen.
Een bericht van Mr. Bowles. Ze hebben hun kamp opgeslagen.
Zijn ze op verzet gestoten? - Nee, Sir. Dat is toch goed?
Ja, maar waarom gaat het zo gemakkelijk?
Ze hadden overal verdedigingslinies kunnen hebben.
Tenzij...
Tenzij wat, Sir?
Weet u waarom we hier moesten blijven?
Om als wijkplaats te dienen voor de Fransen...
Voor als het mis zou gaan.
Waarom een schip? We zijn met vier schepen gekomen.
Als ze zich echt moeten terugtrekken...
Verwacht men dat er slechts een kwart van z'n mannen over is.
De wiskunde van de nederlaag.
Ziet u heren, deze republiek is een land geleid door plattelanders.
Dat is iets dat tegen alle natuurlijke wetten indruist.
U ziet hoe m'n huis geleden heeft tijdens m'n afwezigheid.
Ze konden het niet onderhouden omdat ze niet opgevoed en dus dom zijn.
Als ze mooie meubels en schilderijen zien, denken ze alleen aan brandhout.
Ze hebben vast m'n beste brandy gebruikt als aanmaakbenzine.
Ik heb altijd geloofd dat ook iemand van lage komaf zich kan beteren.
Maar wat zou dat voor nut hebben? Ik had ooit een paard, heren...
dat ik geleerd had de dagen van de week af te tellen.
Werd het daarom een geleerde? Nee, het bleef natuurlijk een paard.
Zo is het ook met de boer. - Maar als ze de kans krijgen...
Monsieur Hornblower, ik denk dat u in uw hart ook een revolutionair bent.
Dat ben ik zeker niet. - Ik dacht het vanmiddag al te zien.
U beledigt mij, Sir. - Maar ik plaag u toch maar.
Maar mijn land is de klucht die het nu is...
omdat bepaalde lieden menen dat ze de plattelander kunnen leren denken.
Majoor Edrington, u draagt net als ik een adellijke titel.
U bent het vast met me eens.
U heeft er duidelijk dieper over nagedacht dan ik...
maar ik dank God dagelijks voor het feit dat ik van goede komaf ben.
Ik had het vast slecht gedaan als boer.
Kom eens, Mariette. Kom hier.
Neem deze vrouw nou. Ze werkt in m'n huis, zoals haar moeder voor haar.
Maar nu heeft men haar tot lerares gebombardeerd.
Is dit simpele wezentje op de wereld gezet om grammatica te onderwijzen?
Je moet haar laten doen wat ze het beste kan.
Ik mag dan een boerin zijn, maar ik ben geen dier.
Ze zegt dat ze geen dier is.
U hoeft het niet te vertalen. Ik verstond haar en zij verstond u.
Houdt u zich in. - Het is dus duidelijk...
dat ze niet zo dom is als u beweert. - En weer hoor ik de rebel in u.
Dan vergist u zich wederom, want ik ben zeker geen rebel.
Ik hoop een heer te zijn die elke vrouw met respect behandelt.
Genoeg. Vooruit.
Ik ga niet ruziën met een simpele matroos van de Britse marine.
Mag ik u er aan herinneren dat het de matrozen van de Britse marine zijn...
die uwe excellentie hier veilig heen gebracht hebben.
Goedenavond, heren.
Zeg, waar blijft ons dessert nu?
Mademoiselle, het spijt me.
Dus wij zijn niet meer dan dieren.
Die mening deel ik zeker niet en ik wens hem ook liever niet te horen.
U bent aardig geweest. U heeft wederom geprobeerd me te helpen.
Ik deed wat m'n geweten me ingaf.
Maar nu vrees ik dat u niets meer voor me kunt doen.
Mademoiselle, laat me u tenminste naar huis begeleiden.
Doet u geen moeite.
Het is geen moeite.
Het zou me een genoegen zijn. - Vooruit dan. Dank u.
Vandaag de dag is er maar een heer en meester in Frankrijk.
Mademoiselle? - Die machine.
Moncoutant of de republikeinen, het maakt niet uit.
Denkt hij dat we zo van hem zullen gaan houden?
Ik weet niet wat z'n plannen zijn.
Wat doet u hier dan? - Ik doe wat me wordt opgedragen.
En wat is dat dan wel?
We houden de brug bezet tot men zegt dat we kunnen gaan.
Of totdat u gedwongen wordt te gaan.
De kinderen hebben blijkbaar een onverwachte vrije dag.
Als de kolonel zich weer thuis voelt... - Ik heb geleefd als een dom stuk vee.
Zo wil ik niet opnieuw moeten leven. - Dat hoeft ook niet.
Dat laat ik niet gebeuren. Ik geef u mijn woord.
Ik accepteer uw vriendelijkheid, maar niet uw woord.
U weet niet waar u het over heeft.
Er zal u niets overkomen zolang ik hier ben.
En als u er niet meer bent? - U kent me niet, mademoiselle.
Anders zou u niet aan me twijfelen.
Ik twijfel niet aan jou, maar aan deze plek.
Ik zal je beschermen.
Maak dat je wegkomt. Terug naar de brug, jullie.
Sorry, monsieur. Officieren gaan natuurlijk voor. Na u.
Die komen vast niet terug.
Maar laat me je tegen hen beschermen. - Dat zou fijn zijn.
Pardon, Sir? Is alles toch in orde met u?
Ja hoor, het gaat prima. Bedankt, Matthews.
Wat is dat? - De brug. Blijf hier.
Herladen. Snel.
Vuur.
Herladen, beetje naar rechts.
Maar we zien niks. - Doe wat ik je zeg.
Een beetje naar rechts.
Stoppen, jij. Terug naar je positie.
Wat is er aan de hand? - Ik weet het niet.
Vuur.
Herladen. - Waar zijn ze? Wat zie je?
Opschieten, mannen.
Breng verslag uit, Mr. Kennedy.
Ze vuren vanaf de overkant.
Ze verrasten ons. Ze kwamen uit het niets.
Zorg dat ze geen mikpunt hebben. - Klaar, Styles? Tillen.
Kanon klaar. - Niet schieten.
Staakt het vuren.
Hebben ze geprobeerd de brug te veroveren?
Hergroepeert u uw mannen dan maar.
In de houding, mannen.
Die zijn er al snel. - Maar waar is hun artillerie?
Waarom vallen ze dan aan?
Eerst dachten we dat het onweer was. - Nee, dat zijn kanonnen.
Wat doet die Franse artillerie hier? Die zou ver ten zuiden moeten staan.
De expeditie is al voorbij voordat hij begonnen is.
Er staan zeker 30 stuks artillerie op ons gericht.
Ze hebben een val voor ons gezet en we zijn er recht in gelopen.
Heeft Mr. Bowles zich al gemeld? - Nee, Sir.
We hebben niks meer gehoord.
Stuur een sectie naar de generaal om te kijken hoe de situatie is.
Ik hoor geen kanonnen meer. We moeten het ergste vrezen.
U moet... Stuur de mannen de wal op, Mr. Bracegirdle.
Vuren als ik het sein geef. Vuur.
Heb je hun artillerie al gezien? - Nog niet.
Ik ga bij de majoor kijken.
Horatio...
toen ze begonnen te schieten...
raakte ik in paniek. Ik kon er niks tegen doen.
Het kwam zo plotseling... - Dat heeft iedereen.
Maar een officier, al is het maar een tweede luitenant, mag dat niet doen.
Je hebt niks te vrezen van de vijand.
Maar ze willen ons doden. - Natuurlijk.
Maar hun kruit vormt geen bedreiging. Daar is de afstand te groot voor.
Blijf kalm en kom niet in hun gezichtsveld. Dan overkomt je niks.
Het is voorbij. - Nog niet.
Red uzelf als u kunt.
Dit is niet uw land. Het is niet de bedoeling dat u hier sneuvelt.
Pas op, er zitten hier wat wespen die graag willen steken.
Het was me al opgevallen. Weet u hoeveel het er zijn?
Nee, ze veranderen steeds van positie. - Bij de brug ook.
Wat heb ik aan 'n onzichtbare vijand? Wat willen ze hiermee bereiken?
Zal ik het de kolonel melden?
Als u hem aan z'n bezigheden in het dorp kunt onttrekken.
Zijn uw bezigheden van gisteravond aldaar toch naar wens verlopen?
Jazeker, heer. Dank u. Ik zal met de kolonel gaan praten.
Misschien dat u ditmaal wellicht iets diplomatieker kunt zijn.
Zeker, heer.
De sectie is teruggekeerd - En, Mr Bracegirdle?
Ze hebben het kamp niet kunnen bereiken.
Onze vrees is bewaarheid.
Iedereen is waarschijnlijk omgekomen.
Voor u staat een beschuldigd man. - Beschuldigd? Door wie?
Door mijzelf. Ik wist...
Ik dacht al dat dit 'n gedoemde missie was, maar toch hield ik m'n mond.
Waarom? - Ik mocht er niks over zeggen.
Dan ligt de verantwoording bij uw meerderen, Sir.
In principe misschien wel, maar er is ook nog zoiets als een geweten.
En moet ik nu nog hier blijven? Als ik dat doe, vallen er nog meer doden.
Nu generaal Charette verslagen is, richten ze zich vast op Muzillac.
Moet ik m'n bevel negeren of moet ik hier blijven wachten op de doden?
De wiskunde van de nederlaag. - Inderdaad.
Het is een afschuwelijke vergelijking.
En ik heb het antwoord niet.
Ja, nu heb ik hem. Een beetje omhoog.
Zo goed? - Nog een beetje.
Laat maar los.
Achteruit.
We hebben je, vuile Fransoos.
Niet meer vuren. Verspil geen kruit.
Jean Fabier, je bent een verrader.
Je wordt ter dood veroordeeld door de heer van Muzillac. Leve de koning.
Moet u niet bij de brug zijn?
De vijand vuurt af en toe. Er is nog geen artillerie.
Ze zijn bang om zich te laten zien. Dat was te verwachten. Dank u.
Zou u mee willen komen naar de brug?
We zien graag hoe u een en ander inschat.
Bedankt voor uw uitnodiging, maar zoals u ziet, ben ik even druk bezig.
Wilt u alstublieft meekomen? De vijand...
Naam? Wat is de naam van deze man?
Waarom gaat u hiermee door terwijl de vijand nog vrij rondloopt?
Zo is het genoeg. Zoals u ziet heb ik hier m'n bezigheden.
Als u de vijand wilt zoeken, ga dan uw gang.
Maar ik voer hier het bevel.
Ik beschouw de afwezigheid van de vijand altijd als goed nieuws.
Goedendag, monsieur. - Naam?
Hijs de zeilen voor we de wind verliezen.
Richting Muzillac, Sir? Goed, Sir.
En Mr. Bowles dan, Sir?
We moeten aannemen dat ook hij dood is.
Alle hens, hijs de zeilen.
Dus jullie willen vechten. Is dat wat jullie willen?
Hou je kop erbij of ze schieten hem eraf.
Begrijp je me, Oldroyd?
Goed zo.
Zo werkloos als een geschilderd schip op een geschilderde oceaan.
We hebben geen wind.
De wind is ons uit de zeilen genomen.
Laat de boten zakken, Mr. Bracegirdle. - Laat de boten zakken.
We gaan met een peloton naar de overkant.
We gaan die wespen uitroken. - Ja, heer.
Peloton, halt.
Rechtsomkeert.
Achterste gelid, presenteer.
Achterste gelid, vuur.
Artillerie.
Nummer een.
Nummer twee.
Nummer drie.
Hoe ver zijn we nu gevorderd? - Misschien vijf kilometer, Sir.
We halen Muzillac wel, al moet ik er zelf heen roeien.
Peloton, in de houding.
Hoeveel, sergeant-majoor? - Achttien, Sir.
Achttien? Is dat alles?
Waar is de rest dan?
Mariette, ik ben het.
Kom.
Iedereen is gek geworden.
Heb je niet gezien wat er gebeurt op het plein?
Ik moest je even zien. - Ze hebben de bakker gedood.
Hij heeft helemaal nergens schuld aan.
Zie je hoe gevaarlijk Moncoutant is? - Hij blijft m'n meerdere.
Als officier gehoorzaam je hem, maar als mens?
Je weet wat voor iemand hij is, hé?
Mariette, ik moet je iets vragen.
Zijn er vijandelijke troepen door het dorp getrokken voor wij hier kwamen?
Welke vijand had je in gedachten? De royalisten of de republikeinen?
Mariette, toe nou. - Nee.
Je komt hier en je weet niks van mij of van deze plek...
en je wilt dat ik alles verraad? - Anders vallen er meer doden.
Die lui mogen dood van mij. - Ik bedoel hen niet.
Als m'n mannen niet voorbereid zijn... - Zou jij zelf kunnen sterven.
Drie dagen geleden waren de republikeinen hier.
Ga nu alsjeblieft weg. Je kunt hier niet winnen.
Roep je mannen bijeen en ga weg, nu het nog kan.
Ik heb al te veel mensen verloren zonder gedag te zeggen.
Ik kom terug om je mee te nemen, als dat is wat je wilt.
Ga nu.
Breng de volgende.
Naam?
Je bent een verrader. Je bent ter dood veroordeeld door de heer van Muzillac.
Leve de koning. - Vooruit, jij.
Zaten we maar in Brits-Indië.
Dat heb ik je toch gezegd. Daar krijg je gele koorts en tyfus.
Hier is het beter.
Kijk daar eens.
Daar komen de Britten.
Ze hebben ons bij de neus genomen. Er zaten hier maar een paar Fransen.
De Fransen zitten in het noorden.
We zitten hier verkeerd. - Weet de kolonel hiervan?
In het dorp is het een grote slachtpartij.
Nou, in dat geval stel ik voor dat we zelf het bevel maar overnemen.
We hebben geen keus.
Kom aan, mannen. Trekken.
Trekken.
Daar.
Deze expeditie wordt met de minuut rampzaliger.
Snel, breng ze hierheen.
Die zien we niet meer terug. - Des te beter.
Ze hebben er blijkbaar genoeg van.
Toch zijn ze bepaald niet laf. Ze gaan het dorp verdedigen.
Zou dat lukken? - Even misschien.
Mr. Hornblower zet daar nu de verdediging op.
Ik denk dat wij hier weinig meer kunnen betekenen.
U wilt dat we ons terugtrekken? - Ja.
Helaas.
We steken over. Zorg dat we de brug op kunnen blazen.
Zeker. - Goed.
Wat doen we met Mr. Hornblower? - We geven hem zoveel mogelijk tijd.
Hopelijk is hij even behoedzaam als normaal.
Breng het hierheen.
Snel een beetje.
Kolonel. - Wat?
De vijand is in aantocht. Uw mannen hebben u nodig, Sir.
Nou, vooruit dan maar. Kom op, we gaan.
Mooi zo.
En de kanonnen? - Dat duurt te lang.
We vernagelen ze en we trekken ons terug.
Wat doen we als de Fransen hier aankomen?
Dan blazen we de brug op. - En dan, Sir?
Dan trekken we ons terug op het strand...
en dan hopen we er het beste van.
Vuur.
De kanonnen zijn vernageld en de taatsen zijn eraf.
Goed gedaan, Matthews. - Is de ontsteking gereed?
Ja, Sir. - Breng dan de lont aan, als u wilt.
Goed, Sir. Breng de lont aan.
We moeten ons terugtrekken. - Haal de troepen van majoor Edrington.
Dat heeft geen enkele zin.
Ik weet dat u me niet mag, maar dit is mijn vaderland.
Uw strijd kan dan voorbij zijn maar ik kan niet opgeven.
Ik heb al eens moeten vluchten en dat doe ik geen tweede keer.
Allemaal tegelijk trekken, mannen.
Kapitein Pellew, we hebben weer wind in de zeilen.
Stop met roeien.
Haal de boten terug, Mr. Bracegirdle. - Zeker, Sir.
Zijn we nog op tijd?
Alles gereed, Matthews?
Ik denk dat we allebei hetzelfde denken.
Misschien kunnen we nog even wachten, heer.
Ja, hij zal ons vast nog verrassen.
Ja, Sir. Als hij tenminste nog leeft.
Klim naar beneden. Niemand ziet je.
Ik laat je heus niet achter. - Haast je.
Ga met me mee. - Dit is gekkenwerk.
Ik ga niet weg zonder jou. - Goed, ga dan maar.
Kom op.
Springen.
M'n voet. - Gaat het?
Het gaat wel. - Kom, ik help je.
Een, twee, drie.
Leve de koning.
We hebben niet veel tijd meer, Sir.
Laat mij dat maar doen, Sir.
Gereed maken.
Horatio. - Presenteer.
Nog niet vuren.
Geef hen dekking.
Vuur.
Het heeft geen zin. Ze is dood. Kom mee.
Dat houdt hen wel even tegen.
We trekken ons terug naar het strand. Daar nemen we stelling.
Laat de mannen aanrukken.
Neemt u hem onder uw hoede? - Natuurlijk.
Kom, Horatio.
Meer kon je niet doen.
Dit is heel fijn, zeg.
Kies maar. De duivel of de diepe blauwe zee.
Stel de mannen op. Vaandel achteraan.
Bataljon, vorm een lijn. Per sectie over rechts. Rechtsom.
Mars.
Daar zijn onze oude vrienden.
Nog een stap en je gaat er aan.
Nee, hij niet. Dat is een goede Fransoos.
Ik dacht dat jullie al in Parijs zouden zijn.
Voorste linie gereed.
Voorste linie, knielen.
Heeft er niemand zin om te zwemmen?
Presenteer.
Vuur.
Het is de Indy. - Tweede reeks kanonnen, vuur.
Ik denk dat we hier niks meer te zoeken hebben.
Inderdaad, heer.
Zeg dat wel.
Waar is uw jas, Mr. Bowles?
Welkom terug, Mr. Hornblower en Mr. Kennedy.
Komt u verslag uitbrengen in m'n hut, Mr. Hornblower.
Ik moet het verlies melden van 6 mannen en 2 kanonnen, Sir.
En onze Franse bondgenoten.
Als een kapitein z'n schip verliest...
komt hij, ongeacht de oorzaak van de nederlaag, voor de krijgsraad.
Hij moet zichzelf en z'n reputatie verdedigen. Is dat duidelijk?
Nou, vertel op dan.
Ik heb niets te zeggen.
De kanonnen bleven achter en de mannen zijn gesneuveld.
En de zaak van de royalisten...
Een mislukking, dus.
Net als de rest van onze ellendige expeditie.
Ja, Mr. Hornblower...
dat geldt ook voor mij.
Wat deden we daar, Sir?
We waren niet welkom.
We hebben alleen verwoesting gebracht...
dood...
en een nederlaag.
Vergeef me, Sir.
Dat geeft niet, Mr. Hornblower.
Kop op, man. Kijk eens hoe miserabel uw nieuwe uniform er uitziet.
We zijn de laatste tijd wel iets anders van u gaan verwachten.
Als je dit uniform aantrekt, stap je in een leven van avontuur en tegenslag.
En vooral een leven van plichtsbetrachting.
Jegens ons volk, onze koning, ons vaderland...
maar ook jegens onze mannen.
Je moet altijd een bron van inspiratie voor hen zijn.
En wat onszelf ook overkomt... Wat dan ook...
We moeten nooit vergeten dat we officieren zijn in de koninklijke marine.
Inderdaad, Sir.
Ik ben blij dat u in veiligheid bent.
En ik ben blij dat ik terug ben.